Het is zeven jaar ‘na de klap’, een grote ramp die heel Noordwest-Europa
in een chaos heeft veranderd. Een haveloos groepje kinderen komt terecht
in Noord Frankrijk, waar ze zich met primitieve middelen in leven proberen
te houden.
Het verhaal wordt verteld door de 14 jarige Auke, een wees uit Drachten,
die de klap ternauwernood heeft overleefd door zich onder een werkbank
te verschuilen. Hij weet dat hij het in zijn eentje niet zal redden.
Hij sluit zich aan bij een groep zwervende kinderen. Hun leider ziet
Auke als een bedreiging en probeert hem buitenspel te zetten.
Weinig boeken hebben zo'n helder stempel op de moderne cultuur gedrukt
als Kants Kritiek van de zuivere rede. Waar de Franse Revolutie
in 1789 een blijvende politieke wending teweegbracht, veroorzaakte Kants
boek, dat enkele jaren eerder verscheen, een filosofische aardverschuiving.
De denkers die de spreekbuis van onze tijd geworden zijn, zoals Schopenhauer,
Heidegger, Wittgenstein of Lyotard, bevestigen het: met Kants Kritiek is
ons denken pas echt modern geworden. Nu verschijnt er voor het eerst een
Nederlandse vertaling van dit beroemde boek: een bijzondere primeur!
Kant zelf zei dat de Kritiek van de zuivere rede een 'tweede
copernicaanse wending' betekende. Het idee dat de aarde het centrum van
ons zonnestelsel vormde, werd door Copernicus in de 16de eeuw verworpen;
op soortgelijke wijze verwierp Kant de door alle filosofen van zijn tijd
gedeelde vooronderstelling dat de natuur iets is dat buiten de mens ligt.
Kant laat zien dat kennis afhankelijk is van de manier waarop onze rede
de dingen ordent en interpreteert. En dat betekent dat kennis een samenspel
is van zintuiglijke waarneming en verstandelijke begrippenkaders die onze
blik al bepalen nog voordat we iets gezien hebben. De 'dingen op zichzelf'
- los van onze subjectieve inbreng - kunnen we nooit kennen. Zo verkent
Kant de mogelijkheden en grenzen van de menselijke rede: de Kritiek
van de zuivere rede is daarvan het indrukwekkende resultaat. Iedereen
die zich modern of postmodern noemt, is erfgenaam van dit kritische zelfonderzoek.
Daarom is Kants boek veel meer dan een belangwekkend wetenschappelijk
geschrift: het is het fundament van een tijdperk dat nog lang niet ten
einde is.
Van de talloze edities die van de Kritiek van de zuivere rede vervaardigd
zijn, kan de Nederlandse met recht een van de fraaiste genoemd worden.
De vertaling is in helder en toegankelijk Nederlands gesteld, gericht op
de geïnteresseerde en niet ingewijde lezer; niettemin gaat het om
een wetenschappelijk verantwoorde vertaling, die met de ondersteuning van
Kant-experts van verschillende universiteiten tot stand is gekomen.
Het Ten geleide door de vertalers helpt de lezer op weg in dit
fascinerende werk.
De vertalers:
Jabik Veenbaas en Willem Visser zijn filosoof en vertaler. Zij vertaalden
eerder Kants Prolegomena.
Oorspronkelijke titel: Kritik der reinen Vernunft
Vertalers: Jabik Veenbaas en Willem Visser
Extra informatie:
Gebonden, 689 pagina's
Verschenen: maart 2004
Gewicht: 1449 gram
Formaat: 246 x 184 x 50 mm
Boom
|
Lees de
achterkant |
|
Theodore Dalrymple
Drugs
De mythes en de leugens
Prijs Euro 14.95
Vrijwel alles wat u over heroïneverslaving weet is onmiskenbaar
fout. Heroïne is niet bovenmatig verslavend; ontwenning van heroïne
is medisch gezien niet ernstig; verslaafden worden niet crimineel om hun
verslaving te onderhouden; verslaafden hebben geen medische hulp nodig
om te stoppen met hun heroïnegebruik; en in tegenstelling tot de algemeen
aanvaarde wijsheid is heroïneverslaving beslist wél een moreel
of mentaal probleem.
Puttend uit zijn rijke ervaring als gevangenisarts en als psychiater,
stelt Theodore Dalrymple dat verslaving aan opiaten geen ziekte is en dat
artsen die verslaving alleen nog maar verergeren. Ze houden zowel de verslaafden
als zichzelf voor de gek door te doen alsof ze iets te bieden hebben. Dalrymple
legt uit hoe een literaire traditie die teruggaat tot De Quincey en Coleridge
de westerse samenlevingen generaties lang heeft misleid over de ware aard
van verslaving aan opiaten. De opgeblazen verhalen van deze schrijvers
over hun eigen verslaving zijn kritiekloos aanvaard en veel invloedrijker
geweest dan de hele farmacologische wetenschap bij elkaar. En om het probleem
aan te pakken werd een volstrekt nutteloze medische bureaucratie in het
leven geroepen, die zichzelf dient en instandhoudt.
Met bijtend esprit en onverbiddelijke logica stelt Dalrymple de mythes
aan de kaak die de verslaving aan opiaten omgeven. Hij toont aan wat er
gebeurt wanneer de aard van een sociaal probleem zo volkomen wordt misverstaan
- wanneer mensen worden beschouwd als willoze objecten en niet als scheppers
van hun eigen bestemming. Daarbij verbindt hij literatuur, farmacologie,
geschiedenis en filosofie naadloos met elkaar. Zijn sprankelende, controversiële
boek heeft een belang dat het directe onderwerp verre overstijgt.
Oorspronkelijke titel: Romancing Opiates: Pharmacological
Lies and the Addiction Bureaucracy
Vertaling: Jabik Veenbaas
Extra informatie:
Ingenaaid: paperback,kaft slap, 160 pagina's
Verschenen: oktober 2006
Gewicht: 230 gram
Formaat: 215 x 139 x 14 mm
NIEUW AMSTERDAM
|
Lees de
achterkant |
|
Toon
rubrieken
