Meesterlijk beschrijft Fransen de roes van cocaïne, aanlokkelijk haast, maar als geen ander heeft hij zich gerealiseerd wat een gebruiker verliest. Coke maakt je high, lucide en eloquent, maar ook loslippig, arrogant en cynisch. De roes zorgt ervoor dat je wildvreemden je diepste geheimen vertelt en je vrienden vervreemd van je raken. Je denkt dat de oplossing van het wereldraadsel in je handen ligt. Tot de coke is uitgewerkt...
In deze derde reuzenpaperback Alles en iedereen in 1001 tekeningen laat Van Straaten op volstrekt unieke wijze weer veel Hollands leed zien. Een meer dan royale keuze uit Van Straatens beste werk van de afgelopen jaren.
"O, BEN JIJ HET"
Vroeger zat daar een neger die je schoenen poetste met spuug. Een gouden oorring door zijn tong. Die kroeg zat stampvol handelsreizigers, gekke wijven, arme dichters. Daar zaten bromvliegen op tompoezen. Daar dronken ze ossenbloed, lieten scheten. En lichte meisjes die voor harde guldens. Het pleisterwerk is kapot. Daar stonden paard en wagens. En de scharensliep. Hier is het altijd lente. Is de koningin nog geweest. Het huis van die NSB'er is als nieuw. In die oude eik staat nog mijn naam. De geur, dat was toen een paardenslachterij. In dit huis is Bennie geboren die niet ouder werd dan een hond, De brug, was nog kapot, Hotel De Pays-Bas. Daar zaten de deftigen beschaafd te schelden en nipten thee. Die vrouw is Truus, met wie ik voor het eerst. Op die bank zat toen een gek die altijd de waarheid zei. Mijn hele leven lang is hij al dood.
In dit vervolg op het succesvolle In vogelvlucht - levende herinneringen verhaalt Herman van Veen over hoe, het vroeger was en hoe het vroeger nooit geweest is. Een deel van deze verhalen verscheen eerder in het Utrechts Nieuwsblad / Amersfoortse Courant en riep een ongekend aantal reacties op.
Illustrator: Akkie Bosje
De drukke duizendpoot Albert Verlinde (1961) is naast columnist, musicalster en theaterproducent een alom bekende radiostem en populair televisiegezicht. Op Radio 538 staat Evers graag op voor Verlinde wanneer de showbizzgossips worden besproken. Bij het RTL-programma RTL Boulevard is Verlinde samen met Beau van Erven Dorens vaste presentator en zij houden Nederland op de hoogte van alle nieuwtjes over prominente personalities en artiesten. Daarnaast is Verlinde ook producer en heeft hij zijn eigen bedrijf V&V Entertainment.
In Over alles en iedereen worden de meest spitsvondige columns die Verlinde schreef voor NRC Handelsblad en Tros Kompas gebundeld.
'Opvallend aan Schröders werk is dat het iets tijdloos heeft,' zo schreef NRC Handelsblad over het werk van deze schrijver, die bij het publiek vooral sinds de publicatie van de sublieme roman De hydrograaf bekend staat als een prachtige verhalenverteller en uitmuntend stilist.
De held van deze nieuwe roman heet Felix Favonius en is een gelukkig man - maar het lot is wreed en het geluk blijkt broos. Er is weinig voor nodig om zijn bestaan omver te gooien. Favonius zoekt zijn toevlucht in een dorp waar in opdracht van zijn eigen bedrijf grote sloopwerkzaamheden worden uitgevoerd. De weinige achtergeblevenen zijn excentrieke dromers die zich vastklampen aan hun kleine wereld. `Ik moet leren dromen,' zegt de nuchtere held tegen zichzelf. Maar dromen hebben ook hun duistere kanten en kunnen in nachtmerries ontaarden.
Felix Favonius is een meeslepende en spannende roman waarmee Schröder eens te meer aantoont tot de belangrijkste schrijvers van zijn generatie te behoren.
Gebonden,
En dat doen ze, de kleurrijke personages uit dit uitbundige boek, met volle inzet, of ze nu in het verleden of in het zenuwachtige heden leven. Manou, Louis, Rogier, Fucking Keith, Amy, het mooie Nubische slavenmeisje fatima, de vrouwen die ‘mama’ en lieve god’ roepen als ze klaarkomen, de Performer of Emotional Arts, de buschauffeur zonder passagiers, Nelsons dochter in haar graf, zijn klein-klein-klein-klein-dochter in Calais - en al die anderen.
Nelson kruipt in ze, stuurt ze bij en ontfutselt de informatie die hij nodig heeft als opium voor zijn lijdende ziel. Een humane, humoristische maar ook schrijnende roman, waarin de verbeelding superieur aan de macht is.
Maar de permissive society was niet altijd zo tolerant als zij zich voordeed. Uit solidariteit met de onderdrukten dramde men ongeremd en lustig door. Met het opruimen van taboes werden nieuwe geschapen. Wat als je nou eens gewoon graag een kind wilde, in een tijd dat het gezin verdacht was, overbevolking het geweten kwelde en baas in eigen buik de strijdkreet was? En wat als dat nou eens niet lukte?
Op luchtige, vaak ontroerende wijze schetst Peter Brusse de zoektocht van de correspondent en zijn vrouw naar de oorzaak van het uitblijven van een nageslacht - een zoektocht die hen in conflict bracht met hun omgeving, elkaar en zichzelf
Jan Marijnissen pleit voor een nationaal historisch museum en heeft daarvoor ook al een naam bedacht: het huis van de historie. Lichtende voorbeelden noemt hij het Museum of American History in Washington en het Haus der Geschichte in Bonn.
Waar komt de historische belangstelling van de SP-voorman vandaan? In dit boekje volgen we Marijnissens geschiedenis, zitten we met de kleine Jan in de schoolbanken gebogen over jaartallen, die pas gaan leven als ze aangeraakt worden door een verhalen vertellende leraar. En zwerven we over de eindeloze kerkhoven waar de slachtoffers van de Grande Guerre begraven liggen. Een persoonlijke zoektocht naar zin en onzin van de kennis van het verleden. Vaak blijkt uit die zoektocht dat geschiedenis behalve de poort van de wijsheid ook vooral leuk is.
Aanleiding voor dit schotschrift is de opening van de semi-permanente tentoonstelling Rijksmuseum aan de Hofvijver Topstukken van de vaderlandse geschiedenis, te zien in het Haags Historisch Museum.
Voor ons is Jan altijd Jantje gebleven. Jantje van bijna 70. Als hij nu nog had geleefd. De oudste broer die we ons nauwelijks meer herinneren of nooit hebben gekend. De broer van altijd diezelfde paar foto's. Hij was een kind toen hij werd doodgeschoten. Vandaar, Jantje voor altijd.
Het gebeurde bij de bevrijding van Groningen in april 1945. Een verdwaalde kogel, naar ze zeiden. Alsof die uit het niets gekomen was. Mijn ouders in Utrecht hoorden het pas weken later.
Zestig jaar later blijkt dat die kogel niet echt was verdwaald. Er werd gericht geschoten. Een noodlottig incident. Waar gehakt wordt, vallen spaanders. Jantje werd door bevriende kogels gedood.
Maliks vader had hem gedwongen een bootreis te maken op de beroemde SS Latina. Hij is tegen zijn zin gegaan, maar het schip bleek op een eigenaardige manier de levens van mensen stukje bij beetje te veranderen. Aan de bar met uitzicht op het zwembad vervaagde langzaam het verschil tussen middag en avond, zonsopgang en zonsondergang, mijn en dijn.
Wat niet meer moest zijn dan een tocht om de tragedie die in de familie had plaatsgevonden te verwerken, werd een grandioze reis waarin hij de diepste krochten van zijn ziel leerde kennen. Waarom verlieten zijn ouders hun geliefde vaderland? Waarom trapte zijn moeder zo hard op de pedalen van haar fiets? Waar kwamen de onherleidbare blauwe plekken vandaan waarmee Malik opgroeide?
Als bezienswaardigheden geïntroduceerd aan het Haagse hof raken zij bevriend niet Anna Paulowna's dochter, prinses Sophie. De vriendschap van de jongens lijdt onder hun noodlottige ontworteling. Terwijl Kwasi zich uit alle macht aanpast en een echte Nederlander wil worden, vecht Kwame om zijn Afrikaanse identiteit te behouden en op een dag terug te kunnen keren naar zijn volk.
Jaren later, aan het begin van de twintigste eeuw, kijkt de bejaarde Prins Kwasi Boachi vanaf zijn Javaanse theeplantage terug op hun buitengewone levens. Pas dan ontdekt hij het complot waarmee de Nederlandse regering zijn Indische carrière heeft gedwarsboomd.
Gebaseerd op deze historische feiten heeft Arthur Japin een roman geschreven van buitengewone kracht en verbeelding. Zowel een briljante vertelling als een ontroerende beschrijving van hun zoektocht naar identiteit.
De pers: "Meeslepend [...] Een verrijking voor de Nederlandse literatuur." - Filip Devos in Standaard der Letteren
"Door een meesterhand gecomponeerd. Ik heb mij zelden zo op mijn gemak gevoeld in een historische roman." - Janet Luis in NRC Handelsblad
De auteur: Arthur Japin debuteerde in 1996 met Magonische verhalen. Voor zijn romandebuut De zwarte met het witte hart ontving hij talloze prijzen. Het boek, dat in vele talen is vertaald, betekende zijn doorbraak. In 1998 verscheen van hem de verhalenbundel De vierde wand.
In Gala heeft een jonge actrice een onstuimige en geheime relatie met haar agent Panc. Als bij hem een ongeneeslijke ziekte wordt geconstateerd, begint de verwarring. Pancs vrouw en medewerkers organiseren kort na zijn overlijden een groots galafeest. De actrice (en vertelster van dit verhaal) gaat ernaartoe met haar trouwe vriend Fräser - en wordt meegezogen in een maalstroom van hilarische ontwikkelingen.
Elsevier omschreef Gala als `zowel een hilarisch feestverslag als de geschiedenis van een gepassioneerde verhouding als een bespiegeling over sterven en "de smart van verlies".'
Maar het was ook een historische reis: ik volgde letterlijk de sporen van de geschiedenis, door de eeuw en door het continent, beginnend in Januari, bij de resten van de Parijse Wereldtentoonstelling en het bruisende Wenen, eindigend in december, bij de ruïnes van Sarajevo.
Dat hele jaar reisde ik zo met de eeuw mee, in een krakeling van routes, langs Londen, Volgograd en Madrid, langs de bunkers van Berlijn, de geparfumeerde kleerkasten van Elena Ceausescu in Boekarest en de speelgoedauto's in een verlaten crèche in Tsjernobyl. En ik praatte met de getuigen: met schrijvers en politici, met verzetsmensen en hoge officieren, met een boer in de Pyreneeën en met de kleinzoon van de Duitse keizer, tientallen Europeanen die hun verhaal vertelden.
Dit reisverslag gaat over het verleden, en wat het verleden met ons doet. Het gaat over verscheurdheid en onwetendheid, over historie en angst, over armoede en hoop, over alles wat ons nieuwe Europa scheidt en bindt.'
Nelleke Noordervliet schetst het leven van haar overgrootmoeder. Sommige dingen wist ze: Engelbertha's oudste dochter werd verwekt door een heer van stand. En Abraham Teljeur, jonge zilversmid, ontfermde zich over de ongehuwde moeder. Andere dingen zocht ze op in archieven en bibliotheken. Naar veel moest ze raden. Wat veranderde er in dat lange leven? In Nederland. Voor vrouwen. Voor arbeiders. Wat betekende dat voor Engelbertha's dochters en kleindochters? Hoe worden familieverhalen overgeleverd? En familietrekken?
In een mengeling van memoire, geschiedschrijving, fictie en essay komt het portret van 'ouwe oma' Teljeur en haar nageslacht tot leven en trekt Noordervliet de lijnen naar de tijdgenoten en naar de lateren.
Shirley uit het gelijknamige verhaal is een vrouw die haar borsten als `twee treurige theezakjes' ziet, en ingaat op een ongewoon verzoek. `Uit in Afrika', over een echtpaar dat op vakantie is en langzaam uit elkaar drijft, is van een grote ingehouden wanhoop, zonder dat ergens wordt gesproken over wat er precies gaande is tussen beide personen. 'Ik zou Victoria erbuiten laten' beschrijft één dag uit het leven van een man die zich 's ochtends voorneemt zijn vrouw te verlaten, maar als hij tegen de avond hoort dat zijn hond dodelijk ziek is, op dit voornemen terugkomt.
De ingehouden stijl en de evenwichtige opbouw van de thematisch verwante verhalen overtuigen en ontroeren. Een veelbelovend begin van een schrijver van wie we nog veel zullen horen.
Na een omvangrijk romanoeuvre publiceerde Jan Wolkers tien jaar geleden zijn eerste essaybundel, Tarzan in Arles. Daarmee - en met de drie boeken die daarop volgden - bewees hij, behalve een groot romancier en kunstenaar, ook een groot essayist te zijn. In De schuimspaan van de tijd is Wolkers gehele essayistische werk voor het eerst bijeengebracht.
Met aanstekelijk plezier en enthousiasme schrijft Wolkers over de meest uiteenlopende mensen en dingen: over Panorama Mesdag, over de Bijbel, over De aardappeleters van Vincent van Gogh, over Texel en over tuinen. Of het nu gaat over Johnny Weismuller of over Multatuli, over Herman Gorter of Marilyn Monroe, Wolkers heeft het steeds over onderwerpen die hem aan het hart gaan. Juist die geestdriftige, persoonlijke betrokkenheid maakt zijn beschouwingen zo krachtig en overtuigend.
'In de sneeuw die het papier in je machine schijnt voort te zetten', schrijft Jan Wolkers in Wolkers in Wolkersdorf: 'wordt een aangeschoten haas belaagd door bonte kraaien. Het komt je goed van pas. Het papier is geduldig. Het is geweldig om achter een schrijfmachine te zitten. Je overziet de hele wereld. Je voelt je zo'n egyptisch blokbeeld van een schrijver, die de indruk wekt zijn schrijfmachine op zijn schoot te hebben als een troeteldier.'
Recensie: 'Het beschouwend proza van Wolkers is niet saai, maar bruist van vitaliteit. Zijn stijl is niet benepen, doch uitbundig. De essays zijn even plastisch geschreven als de romans. Er zijn vele verrassende wendingen, nieuwgevormde woorden, gedurfde vergelijkingen. De veilige weg van de academische aanpak waar de meeste essayisten bij zweren is hem geheel vreemd.' - Hans Warren
Een jongen die in opstand komt tegen zijn meerderen omdat zij hem dwingen scherven glas te eten. Een man die onopgemerkt op de rug van een reuzenschildpad zit en daarin het bewijs ziet dat de mensheid volledig is afgestompt. Een schijnbaar onbeduidende overpeinzing van een ik-figuur over de zinloosheid van het leven en de onmacht van de mens om zich met zijn lot te verzoenen.
In soms niet meer dan twintig regels schetst Armando zijn medemens. Buitenstaanders zijn het, beschouwers van elkaar of zichzelf, van de omgeving, de natuur en het verleden.
Het bevat zeven romans, van Wolkers’ debuut Kort Amerikaans tot De kus, drie verhalenbundels, Serpentina’s petticoat, Gesponnen suiker en De hond met de blauwe tong en twee toneelstukken, Babel en Wegens sterfgeval gesloten. Deze prachtige uitgave laat zien dat het werk van Wolkers nog niets aan glans en overtuigingskracht heeft ingeboet.
El Negro en ik is een fascinerende reisreportage over ras, cultuur en identiteit. Als negentienjarige student staat Frank Westerman in een Spaans museum oog in oog met een opgezette Afrikaan - El Negro. Wie is deze mens? En wie heeft zijn lichaam geprepareerd?
In zijn meest persoonlijke boek tot nu toe volgt de auteur El Negro op diens omzwerving van Parijs (1831) via Barcelona (1888) naar de Pyreneeën - waar hij tot 1997 tentoongesteld stond.
Onderweg toont hij El Negro als een spiegel van zijn tijd: een naamloze zwarte die - genageld op zijn voetstuk - het Europese denken over slavernij, kolonialisme en racisme in een schrijnend licht plaatst.
Maar wat zegt hij over ons, hier en nu? Frank Westerman laat de historische rasopvattingen die El Negro belichaamt in actuele gedaanten terugkeren - in het indringende relaas van zijn eigen ervaringen als ontwikkelingswerker-in-opleiding.
Dwingend voeren beide sporen van El Negro en ik naar post-apartheid Zuid-Afrika waar de schrijver een laatste confrontatie aangaat met El Negro.
Boddaert, een verlicht man, meent zich te moeten ontfermen over dit gehucht en zijn haveloze inwoners. Hij heropent de school en ontplooit initiatieven die Noorderburen in aanraking moeten brengen met de Vooruitgang. Zijn hervormingsijver vindt weerklank bij de vrouwen, maar de mannen zijn hem minder goed gezind. Wanneer blijkt dat de banneling in het geheim een verhouding heeft met een jonge weduwe uit het dorp, worden de messen geslepen.
Noorderburen is een epos over een man die vanuit de beschaving in een desolate, wrede wereld terechtkomt, waar hij door alle beproevingen boven zichzelf zal uitstijgen. Nico Dros debuteerde in 1991 met deze sfeervolle historische roman die destijds werd genomineerd voor de AKO-literatuurprijs.
In Herdruk! ±01 Jun 2012
Deze omnibus is een absolute klassieker, een topper uit de Nederlandse volksliteratuur. Het verhaal was al beroemd toen Willy van Hemert het boek voor de NCRV in 1971 verfilmde, met Willeke Alberti als Marleen Spaargaren en John Leddy als Jan Engelmoer. De 26 afleveringen trokken per keer zes miljoen kijkers en Willeke Alberti kreeg er de Televizierring voor.
Nog geen anderhalf uur na het telefoontje vertrekt ze naar de Franse hoofdstad, noodgedwongen in het onwillige gezelschap van haar 82-jarige schoonmoeder en haar vijftienjarige stiefdochter. Er volgen dagen waarin het zomerlicht witheet is, een zoektocht de vorm aanneemt van een wervelstormdroom en de drie tot elkaar veroordeelden er geen idee van hebben dat de dag die niet bestaat, de dag die nooit zal aanbreken, op het punt staat werkelijkheid te worden.
Tot aan zijn dood was Van Oldenbarnevelt landsadvocaat van de Staten van Holland, maar zijn feitelijke macht reikte nog verder. Terwijl de jonge stadhouder Maurits zich vooral bezighield met de uitvoerende en militaire macht, dirigeerde Van Oldenbarnevelt de politiek. Aanvankelijk ging dat prima, maar langzamerhand liep de spanning tussen de twee op.
Tijdens het Twaalfjarig Bestand (waar Van Oldenbarnevelt voor en Maurits tegen was) kwam de definitieve breuk, door de strijd onder de gereformeerden over de predestinatieleer. De `precieze' aanhangers van de theoloog Gomarus stonden daarin tegenover de `rekkelijken' van de theoloog Arminius. Van Oldenbarnevelt beschermde de arminianen, en hoewel het hele dispuut Maurits nauwelijks interesseerde gebruikte hij het om zij n rivaal terzijde de te schuiven. Toen Van Oldenbarnevelt de Hollandse steden toestond huurtroepen aan te nemen om onlusten te voorkomen, werd dat door Maurits opgevat als een aantasting van zijn gezag als legerleider. Van Oldenbarnevelt werd gearresteerd en wegens hoogverraad ter dood veroordeeld.
Zijn trouwe knecht jan Francken, die zijn heer tot op het schavot begeleidde, heeft deze hele gangvan zaken zeer persoonlijk beschreven. Het ontroerende en indringende verslag is nu schitterend hertaald door taalkunstenaar Thomas Rosenboom.
Op grond van wiskundige duidingen van zijn geboortejaar denkt hij ooit een volmaakte driehoeksverhouding te zullen beleven. Wanneer hij verliefd wordt op de hofdame Isabel Osorio kan hij niet vermoeden dat hij uitgerekend deze vrouw zal moeten delen met Filips. Ondanks de woede over dit verlies ontwikkelt zich een vriendschap tussen de twee mannen, die ontroert en intrigeert.
In deze novelle is Marnix de Veer het enige verzonnen personage. Historische gebeurtenissen en personages zijn geraffineerd versmolten met fantasie. Lieske baseerde zich op recente biografieën. Zijn Felipe is totaal verschillend van ‘de zwarte legende Filips’ die wij kennen. Hier treffen we een Felipe ‘als een hartstochtelijke man die achter de vrouwen aan joeg, die alle vreugde van de wereld wilde genieten en die tegelijk wist dat hij een kwalijke onbeheersbare kant had die kon opspelen als hij er niet streng de hand aan hield’.
Eline Vere is het succesvolle debuut van Louis Couperus (1863-1923) en verscheen in 1889. Het was de eerste Nederlandse psychologische roman en is nu een van de meest gelezen romans uit de Nederlandse literatuur.
En om de auteur heen is een wereld van partners, uitgevers, recensenten, boekhandelaren en lezers, die allemaal hun mening hebben. In dat universum blijkt Van Straatens vriend Jean-Paul Franssens vele malen een bijzondere hoofdrol te spelen - als schrijver en als hoeder van het ware kunstenaarschap.
De auteur: Peter van Straaten is tekenaar en schrijver. Als tekenaar is hij beroemd om zijn legendarische strip Vader & Zoon, zijn politieke cartoons, en zijn dagelijkse tekeningen in Het Parool en die over het literaire leven in Vrij Nederland.
Heijne verschanst zich niet achter een eenduidige mening. Steeds weer probeert hij te achterhalen waar het werkelijk om gaat, wat er achter het opzichtige vertoon in de media schuilgaat. in een stijl die nu eens ernstig is, dan weer vlijmscherp en ironisch, legt hij de pijnpunten bloot van een land dat zich van alle kanten bedreigd lijkt te voelen. Niets wordt uit de weg gegaan: de rampzalige oorlog in Irak, het misbaar van nieuw rechts, de linkse leegte, het multiculturele melodrama, de onstuitbare opkomst van Patty Brard, en het verband tussen Anne Frank en de Tokkies. En niet te vergeten: de Hazes-doctrine.
Hollandse toestanden is een opwindende bundel voor iedereen die Nederland nog niet heeft opgegeven.
Deze roman volgt de weg waarlangs het hoofdpersonage Lokien zijn plaats zoekt in de werkelijkheid. Als kleine jongen gelooft hij zelf zonder voorbehoud in de wereld die zijn verbeelding hem voortovert, maar zijn oudste broer, Klooster, is een genadeloze realist die een ware gevoelsterreur op Lokien uitoefent.
Twintig jaar later neemt Lokien wraak. Hij verleidt Kloosters vrouw zonder dat zij weet dat Lokien haar zwager is, en herschept in zijn gesprekken met haar zijn eigen verleden.
Ton van Reen (1941) schreef tientallen romans. reisboeken en boeken voor de jeugd. In een deel van zijn romans verwerkte hij de sfeer, de rituelen en de gebeurtenissen die hij meemaakte in het katholieke Limburg van de jaren na de Tweede Wereldoorlog. De tegenstelling tussen liet spreekwoordelijke 'rijke roomse leven en de gelovigen die dagelijks de hardheid van het vaak schrale bestaan ervaren, is een terugkerend thema in zijn werk.
De pers: 'Van Reen schetst een mild ironisch en soms ontroerend beeld van een vrijwel verdwenen samenleving', aldus NRC Handelsblad.
Bevat de romans: Het winterjaar, In het donkere zuiden, Thuiskomst, Zomerbloei, Roomse meisjes, Wie zo van vrouwen houdt, Brandende mannen en Gevallen ster.
956 pagina's
Geert Mak schreef een biografie van het Nederland van de twintigste eeuw in de vorm van een familiegeschiedenis. Aan de hand van interviews, oude krantenberichten en vele honderden bewaard gebleven brieven vertelt hij over het landelijke Nederland aan het begin van de eeuw, over de opkomst van de katholieke, protestantse en rode zuilen, over de crisis en het anti-semitisme in de jaren dertig, de andere wereld van 'ons Indië', de oorlog in Europa en Azië, de mentaliteit van de wederopbouw, de dromerijen van de jaren zestig, de zakelijkheid daarna.
Het is een geschiedenis door de achterdeur, verteld vanuit de keuken van een doorsnee Nederlandse familie - zijn eigen. Hoe ging men om met ziekte, seks en dood in 1910? Wat bezielde die merkwaardige emancipatiebeweging van de gereformeerde mannenbroeders? Hoe dachten de Nederlanders in hun tijd over grote historische gebeurtenissen als de Eerste Wereldoorlog, de machtsgreep van Hitler, de Duitse bezetting, de politionele acties? En hoe ging het daarna verder, met de rock-'n-roll, de televisie, de neergang van de zuilen, de auto, het geld?
In De eeuw van mijn vader zijn ze voortdurend aanwezig, de gewone Nederlanders van deze eeuw, met hun eigen geschiedenis, hun beperktheden, hun wanhoop en geloof.
De pers: 'Bij voortduring daalt Siebelink af in zijn verleden, om er weer uit te klimmen met de drang de keelsnoerende taferelen uit zijn jeugdjaren in het oerlandschap terug te zetten - of liever, ze daaruit te laten oprijzen, in bewoordingen die hunkeren naar de zintuiglijke souplesse van de decadenten, en tegelijk blijven tonen dat ze van oudtestamentische herkomst zijn.' - Arjan Peters, de Volkskrant
Een vriend voor de schemering, een van de teruggevonden werken, is misschien nog verrassender dan die mini-roman. Een Nederlandse dichter in Parijs én een jonge Zeeuwse weduwe die een zeekasteel bewoont, spinnen dromen rondom Bahri, een avonturier uit Algerije.
Het boek sleurt de lezer mee naar de wrede zelfkant en naar verstild platteland. Indertijd kon de eind 1951 geschreven roman niet verschijnen omdat Hans Warren ongenaakbaar vrijmoedig was over homoseksualiteit. Maar nu is alsnog de tijd voor dit zinderende, spannende en soms huiveringwekkende werk gekomen. Een vriend voor de schemering verdient het volle licht.
Mario Molegraaf in het nawoord van deze uitgave: In zijn gedichten, in zijn dagboek is Hans Warren vaak een man van uitersten. Nooit was hij zo radicaal als in deze roman waarin de zakelijkste seks en de zoetste liefde naast elkaar bestaan. De uiterste grenzen van de romantiek én de uiterste grenzen van het realisme worden verkend.
De roman heeft trekken van een Bildungsroman door de verschillende vraagstukken die het aan de orde stelt: de verhouding tussen ouder en kind, het wezen van de liefde en de eeuwige worsteling tussen de seksen, religie en moraliteit, de troost en ontoereikendheid va vriendschap. Maar voor alles is het de geschiedenis van een man die dacht dat dit leven gedroomd kan worden.
Een liefdesgeschiedenis van twee hazen; de zondeval van een minzieke muis; het eenzame leven van een spin; de zorgen van een broedende eend; de gruwelijke wereld van de kalkoenen op een kwekerij, worden in een eigenaardige mengeling van poëzie en nuchterheid ten tonele gevoerd.
Op het eerste gezicht lijkt de door Koolhaas opgeroepen wereld der dieren niet zoveel op die der mensen, maar bij nadere beschouwing vertoont zij opmerkelijke gelijkenissen.
Deze dierenverhalen stralen een wonderlijk levensgevoel en een toverachtig licht uit, ze zijn zowel triest als hartgrondig humoristisch: het is dan ook niet verwonderlijk dat zij door de lezers van Koolhaas' eerste bundels positief werden ontvangen. De grote regelmaat waarmee diens bundels worden herdrukt toont echter aan dat steeds nieuwe generaties lezers deze - in de wereldliteratuur unieke - vertellingen naar waarde weten te schatten
Ook het woelige jaar 2004 ontsnapt niet aan de vlijmscherpe pen van CaMu en blijft in het jaaroverzicht bewaard voor de toekomst.
De pers: 'CaMu laat zich lezen als een familiefotoalbum, waar half vergeten gebeurtenissen voor driekwart tot leven worden gewekt. De lezer wacht de "o ja" -ervaring, het feest van de herkenning.' - Vrij Nederland
'Rariteiten gemaakt van de snippers van de actualiteit.' - Het Parool
'Een jaar lang heb ik CaMu overgeslagen, uitsluitend om de definitieve selectie geheel blanco te kunnen proeven.' - HP/De Tijd
De auteur: Myra Römer werd geboren op Curaçao en vertrok als achttienjarige naar Nederland, waar ze jarenlang in het onderwijs werkte. Verhalen van Fita is haar debuut.
De hoofdpersoon van deze novelle heeft ruzie met zijn vrouw en belandt in een cafetaria. Om het goed te maken tracht hij daar een sonnet, zelfs een sonettenkrans, voor haar te schrijven. Hij noteert: Aan mijn vrouw. De inspiratie blijft echter uit. Hij zakt weg in herinneringen en vertelt de zwijgzame eigenaar van de cafetaria over zijn getroebleerde leven en over zijn zenuwzwakte, etalagebenen, duizelingen en dwanggedachten over de dood. Aan mijn vrouw is een meeslepend verhaal dat even wrang als hilarisch is. Een echte Aat Ceelen: direct, indringend, absurd en ontregelend.
De auteur: Aat Ceelen (1950) is acteur en regisseur. oa. bij het roemruchte gezelschap Alex d'Électrique. Hij publiceerde drie verhalenbundels en twee romans.
Een mooi en origineel cadeau!
De pers: 'De hoofdzaak van Brandende liefde is dat het een hiaatloos verhaal is, en dat het, zoals het bij een goed verhaal behoort, een raadselachtige nasmaak achterlaat; niet in het bijzonder de herinnering aan afzonderlijke gebeurtenissen, maar een residu, een ongrijpbare rest, een kleur en een mist, zoals die ook van dromen of de film van de vorige avond blijven hangen.' - H.J.A. Hofland
'Grote spanning en emoties... een van Wolkers' beste romans.' - Algemeen Dagblad
Soms hevig ontroerd, soms met een meedogenloos gevoel voor pathetiek, maar altijd in de contramine beschrijft Giph zijn studentenhuis, een wintersportvakantie in Veyssonaz, het Boekenbal. de Nederlandse Toiletteren, het Volksmuseum Limburg, een zelfmoordpoging en zijn vele amoureuze escapades.
De pers: 'Een bewogen boek, waarin de emotie niet meer explosief, maar als een diepe gevoelsstroom aanwezig is.' - Vrij Nederland
'Niet alleen een sleutelboek tot het werk van Jan Wolkers, maar ook en vooral een aangrijpende verbeelding van de ontoereikendheid van het menselijk leven.' - De Nieuwe Linie
De verfilming van Turks fruit, met in de hoofdrollen Rutger Hauer en Monique van der Ven, werd uitgeroepen tot de beste Hollandse speelfilm ooit en kreeg in 1974 een Oscarnominatie voor de beste buitenlandse film.
De pers: 'Wolkers overtuigt voor de volle honderd procent: hij laat de lezers geloven in zijn liefde en wanhoop.' - NRC Handelsblad
'Snel, grappig, en zeer vermakelijk.' - Publishers Weekly
Kleine Baas is een verzameling hartveroverende stukjes waarin Peter Henk Steenhuis de taalontwikkeling van zijn zoontje beschrijft. In prachtige anekdotes, stuk voor stuk zorgvuldig opgebouwde miniaturen, betrapt Steenhuis de taal op heterdaad. De kleine baas leert bijvoorbeeld dat hij met woorden een emotie als opluchting kan tonen en begrijpt op een dag dat je met woorden gelijk kan krijgen terwijl je dat niet hebt.
Woorden worden zinnen en zinnen gaan over in verhalen. In dit boek is de taal het belangrijkste maar niet het enige personage. De kleine baas verovert de taal in een wereld waar de crèche, zijn vriendjes, zijn grootouders en ouders ook deel van uitmaken. Zij figureren ook in deze verhalen en zorgen voor een achtergrond dit (klein)kinderen herkenbaar is.
Bij het grote publiek is Funda, presentatrice, actrice, cabaretière, discussieleider en columniste vooral bekend door haar bekroonde hoofdrol in de film Julia's geheim en door haar rol in televisieseries als Vrouwenvleugel, Zeg 'ns Aaaa en Hallo Holland.
In 2002 werd ze onderscheiden met de Cosmic Award 2002 die jaarlijks wordt uitgereikt aan iemand die zich nadrukkelijk heeft onderscheiden door artistieke moed en inzet voor de multiculturele samenleving.
Uit alles wat Funda Müjde aanpakt spreekt haar grote maatschappelijke betrokkenheid die ook in de bundel Algemeen Beschaafd Turks op indringende wijze gestalte heeft gekregen.
