|
|||||||||||||
|
| |
|
||||||||||||||
 In Winkelwagentje |
 Bij u in huis op: dinsdag
|
R.R.F.
HabiboeDe auteur van dit werk, dominee François Valentijn uit Dordrecht, is een fascinerende figuur. In zijn grote werk vertelt hij onbekommerd over zijn eigen persoonlijke omstandigheden en perikelen, en erg bescheiden over zijn prestaties is hij niet.
Maar wie was François Valentijn? Hoe verliep zijn avontuurlijke en turbulente leven? Wie kwam hij tegen, in Dordrecht, op Ambon en op al die vele andere plaatsen die hij aandeed?
In zijn biografie Tot verheffing van mijne natie vertelt Ron Habiboe over het leven en werk van deze bijzondere Dordtenaar en VOC-er François Valentijn en geeft hij een boeiend overzicht van zijn werk.
Gebonden,
Dr.
Bruno WerzIn de territoriale wateren van Zuid-Afrika liggen de resten van minimaal 52 schepen van de Verenigde Oost-Indische Compagnie. Dit is nagenoeg een kwart van het totaal aantal vaartuigen dat gedurende het bestaan van de Compagnie ten onder ging. Alleen al in de Tafelbaai moeten meer dan 25 VOC-scheepswrakken liggen, hoewel het merendeel daarvan nog niet is gevonden.
Aangezien dergelijke schepen contacten onderhielden met verschillende continenten is hun geschiedenis niet alleen van nationaal belang. De wrakken van deze vaartuigen kunnen bovendien vondsten opleveren die een intieme kijk bieden op het dagelijks leven aan boord gedurende de zeventiende en achttiende eeuw, en de handelswaar die Europese, Afrikaanse en Aziatische economieën met elkaar verbond.
Dr. Bruno Werz leidde het onderzoek naar de twee scheepswrakken dat sinds 1990 plaatsvindt. Historisch en archeologisch materiaal werd in dit unieke parallelle onderzoeksproject met elkaar in verband gebracht en leidde tot resultaten van mondiaal belang. Ze vullen de leemte die tot nog toe bestond in de kennis over VOC-retourschepen in de periode 1615 – 1752.
In dit boek beschrijft Werz in detail het eerste wetenschappelijke maritiem- archeologische project dat in zuidelijk Afrika is ondernomen. De opgravingen hebben geleid tot een betere datering van verschillende soorten Aziatisch keramiek en leverden en passant de oudste onderwatervondsten ooit op. Daarnaast is het ook uit educatief oogpunt van belang en levert het een waardevolle bijdrage aan een beter begrip van het cultuurgoed onder water.
Gebonden,
Katrientje
Huyssen van Kattendijke-FrankDe reis vormde het sluitstuk van de opleiding van de zestienjarige prins tot marine-officier. Onder de hoede van zijn gouverneur, kapitein-ter-zee Pieter Arriëns, zou hij ervaring opdoen in Aziatische wateren en een uitgebreid bezoek brengen aan de Nederlandse kolonie. Willem van Kattendijke doet beknopt verslag van de zeereis, die via Rio de Janeiro naar Batavia voerde. Hij beschrijft daarentegen uitvoerig de tochten die hij in gezelschap van prins Hendrik maakte.
Na een bezoek aan Makassar en de Molukken trok de prins bijna drie maanden per koets of te paard door het immense Javaanse land. Willem, die als enige adelborst de prins vergezelde, beschrijft levendig en tot in detail de ontvangsten, feesten en uitstapjes die voor de prins georganiseerd werden. Overal waar hij verscheen volgde een groots onthaal. Voor prins Hendrik, die voortdurend in het middelpunt stond en door Arriëns goed in de gaten werd gehouden, was dit niet altijd even amusant, maar Kattendijke vermaakte zich steeds buitengewoon goed.
Een selectie uit de brieven van prins Hendrik aan zijn ouders en andere familieleden, geeft een boeiend beeld van de ervaringen en emoties van de jonge prins en vult dit vrolijke, vlot geschreven journaal op een bijzondere manier aan.
Gebonden,
| In Winkelwagentje |
Bij u in huis op: dinsdag
|
Michael
BreetWouter Schouten monsterde in 1658 aan als onderchirurgijn bij de VOC voor een avontuurlijke reis van 7 1/2 jaar die hem langs een groot deel van de toen bekende wereld voerde. De reiservaringen die de jonge Schouten op schrift stelde markeren de overgang van het beknopte scheepsjournaal naar het uitgebreidere reisverslag. Dit verslag vormt echter ook direct een hoogtepunt in dat laatste genre, vanwege de uitzonderlijke literaire kwaliteit en de rijkdom aan informatie.
Naast de kleurrijke beschrijvingen van het zeeleven – zoals de dronken schipper die veel meer studie maakte van tabak en brandewijn dan van zijn kompas en kaarten – en de vele oorlogshandelingen, waar Schouten uit hoofde van zijn beroep daadwerkelijk bij betrokken was, vallen de uitgebreide beschrijvingen op van de landen, culturen en religies waarmee de chirurgijn in aanraking komt. Zo vertelt hij op levendige wijze over de gebruiken van de in Batavia wonende Chinezen en hoe ze hun 'huiveringwekkende afgoderij en dwaas bijgeloof' praktiseren. Het zijn vooral de talrijke beschrijvingen als deze, vanuit het perspectief van een 17de- eeuwse reiziger, die het verslag naast boeiende lectuur ook historisch bijzonder waardevol maken.
De auteur:
Michael Breet heeft ruim zeven jaar gewerkt aan de integrale hertaling
en annotatie van de oorspronkelijke tekst. Literatuurhistorica en Schouten-
kenner dr. Marijke Barend-van Haeften heeft de hertaling begeleid en van
een inleiding voorzien. Compleet met alle prenten uit de oorspronkelijke
uitgave en aangevuld met overzichtelijke routekaartjes.
Gebonden,
|
|
|
|
Hendrick
HamelDeze mannen vertelden een ongelooflijk verhaal. Het schip was dertien jaar eerder gestrand op de kust van een Koreaans eiland. Van de vierenzestig bemanningsleden hadden er achtendertig het overleefd. Zij mochten Korea echter niet verlaten, omdat de regering het bestaan van het land verborgen wilde houden voor de buitenwereld.
Hun ongelooflijke avonturen maakten niet alleen veel indruk op hun tijdgenoten, maar zijn ook voor ons indrukwekkend: we krijgen hier van dichtbij de eerste uitvoerige en betrouwbare inlichtingen van ooggetuigen over een land dat ontoegankelijk was voor vreemdelingen. Wat twee eeuwen lang in Europa bekend was over het geheimzinnige rijk Korea, was te danken aan het Journaal van Hendrick Hamel, een schipbreukeling van het jaght de Sperwer.
Vertaler: Henny Savenije
Anne
Doedens & Liek Mulder (red.)In De memoires van Hendrik Breton zijn twee van Bretons gedenkschriften vrijwel integraal afgedrukt en hertaald in modern Nederlands. De memoires werpen een nieuw licht op de corruptie en de kuiperijen in hoge VOC-kringen en op de teloorgang van de Compagnie in de achttiende eeuw. Bovendien geven ze een goed beeld van de geslepen politiek van de VOC ten opzichte van de javaanse vorsten. Zo biedt dit boek een ferm tegenwicht tegen het wel erg rooskleurige beeld dat het officiële VOC-herdenkingsjaar 2002 overheerste.
De auteur:
De historici dr. Anne Doedens (1945) en Liek Mulder (1942) hebben een
unieke historische vondst gedaan. Zij troffen Bretons memoires aan in het
Utrechts Archief. Slechts enkele kleine fragmenten bleken eerder gepubliceerd
te zijn, namelijk in 1916, in Het Bataviaasch Nieuwsblad.
G.J.
Schutte (red)Het Indisch Sion omvatte meer dan een half miljoen mensen en 240 gemeenten, in de Molukken, aan de Kaap de Goede Hoop, op Formosa en Ceylon, te Malacca en Batavia etcetera. Tussen 1602 en 1799 had de VOC 650 predikanten, 2000 krankbezoekers en nog veel meer schoolmeesters en catechiseermeesters in dienst. Minstens de helft daarvan waren Aziaten, zoals ook de Gereformeerde kerkdiensten overzee vooral inheemse kerkgangers trok.
| In Winkelwagentje |
Bij u in huis op: dinsdag
|
Michiel
KoolbergenZo luiden de eerste regels van het dagboek van een VOC-dienaar op het onbewoonde eiland Ascension, als straf voor een 'standelijke misdaad'. Een afschuwelijker ballingsoord kan men zich niet voorstellen: op het vulkanische eiland, gelegen midden in de Atlantische Oceaan, wil niets groeien en water blijkt er nauwelijks te vinden.
Vijf maanden lang houdtde VOC-dienaar zijn dagboek bij, waarinhij schrijft over zijn pogingen om te overleven en over zijn vergeefse zoektochten naar water. Verzwakt door zijn ontberingen en door koortsen gekewld, blijven hem zelfs bezoekingen door angstaanjagende geestverschijningen niet bespaard.
Een jaar later treffen bemanningsleden van Engelse Oost-Indiëvaarder het anoniem geschreven dagboek in zijn tent aan. De schrijver is spoorloos verdwenen, maar ze nemen het dagboek mee naar Londen, waar het in het Engels wordt vertaald en gepubliceerd.
| In Winkelwagentje |
Bij u in huis op: dinsdag
|
Arend
de RoeverAan de hand van schaarse bronnen van de tijd vóór de komst van de Europeanen en daarna de meer uitgebreide correspondentie van de voc-hoofden op Solor en Timor wordt in deze uitgave nagegaan hoe dit proces zich voltrok en wat het volume van van de handel was. Er wordt een levendig beeld geschetst van de lokale samenleving en hun diplomatieke verkeer met een voortdurend van beleid veranderende Hoge Regering in Batavia. Nadat de VOC in 1613 een Portugees fort op Solor had veroverd, ontstond een strijd tussen de beide Europese naties, die vele duizenden Timorezen het leven kostte. Uiteindelijk leidde dit tot een verdeling van Timor in een oostelijk Portugees- en westelijk Hollands gebied.
De avonturen van deze pioniers, die vele gevaren op voor hen onbekende eilanden moesten overwinnen, zijn nooit eerder beschreven. Deze unieke geschiedenis bevat dan ook veel nieuwe inzichten in het harde leven van de Compagnie-dienaren in een weinig populair deel van de archipel.
In Herdruk!
Drs.
Heleen van der WeelIn 1685 nam de VOC hem in dienst om problemen in India op te lossen. Gerrit werkte drie jaar in Bengalen. Daar ontwierp hij nieuwe stoffen en modieuze patronen. Hij is een van de weinige ontwerpers van wie naam en werkzaamheden terug te vinden zijn. In drie dagregisters legde hij zijn en ervaringen vast.
Het eerste deel van 'In dit kunst en wetenschap gebruyckt' geeft een aansprekend beeld van leven en werk van Clinck, en van de gevolgen van zijn VOC -benoeming voor zijn gezin. Het tweede deel bevat de tekst van zijn dagregisters. Clinck staat model voor veecel onbekende schilders, en voor heel wat kooplieden in VOC-dienst.
| In Winkelwagentje |
Bij u in huis op: dinsdag
|
Ruud
PaesieZij trachtten over land, door de onherbergzame binnenlanden, een weg te vinden naar de Nederlandse Kaapkolonie. Sommigen bezweken aan hun ontberingen, bij de oversteek van rivieren, werden een prooi van wilde dieren of verloren hun leven tijdens overvallen van plaatselijke negerstammen. De overigen werden in de daarop volgende vier jaar dankzij vanuit de Kaap georganiseerde expedities gered. De overlevenden berichtten over grote rijkdommen en naar aanleiding daarvan besloten de Heren Zeventien in 1719 een handelspost in Rio de la Goa, het huidige Maputo, te vestigen.
Op grond van uitvoerig archiefinateriaal en onderzoek in situ heeft de auteur de spannende lotgevallen van schip en bemanning gereconstrueerd.
Gebonden,
| In Winkelwagentje |
Bij u in huis op: dinsdag
|
M.H.
Bartels, E.H.P. Cordfunke en H. SarfatijHollanders uit en thuis bevat artikelen over archeologie, geschiedenis en bouwhistorie gedurende de VOC-tijd, de tijd van de Nederlandse expansie. Om deze expansie mogelijk te maken, richtten de Nederlanders hun maatschappij op een bepaalde wijze in. Zij pronkten graag met hun prestaties en producten van overzee. Daar, aan de andere kant van de wereld, probeerden zij zich ook een thuis te maken. Deze bundel laat zien hoe de Nederlanders zichzelf presenteerden en hoe er tegen hen aangekeken werd.
De bijdragen zijn bewerkingen van lezingen gehouden op een congres in oktober 2001 georganiseerd door de Stichting Archeologie en Historie en de Nederlandse Vereniging van Archelogen.
| In Winkelwagentje |
Bij u in huis op: dinsdag
|
T.M.
Eliëns (red)Wonen op de Kaap en in Batavia 1602-1795 is de eerste publicatie waarin de woonculturen van Batavia en de Kaap met elkaar in verband worden gebracht. Zoals bekend, was de Kaap een belangrijke tussenstop op de reis die de schepen van de VOC. naar het verre oosten maakten. Als gevolg hiervan ontstond op de Kaap een bloeiende Hollandse gemeenschap, die zowel op het vaderland was georiënteerd als op Batavia. De materiele sporen die deze samenleving heeft nagelaten, vormen het onderwerp van dit boek. Daarnaast wordt de aandacht gericht op de fascinerende wooncultuur van Batavia, een van onze belangrijkste handelsposten in het Verre Oosten
Gebonden,
Noortje
de Roy van ZuydewijnVan koopman tot icoon is gericht op Rotterdam, één van de immigrantencentra in Holland. Centraal staat de koopman Johan van der Veken (1548-1616), die zich in 1583 in Rotterdam vestigde. Ook leden van het handelsnetwerk waartoe hij behoorde, en zijn kinderen en nakomelingen in de Republiek en in de Zuidelijke Nederlanden worden gevolgd.
Van der Veken was oprichter en bewindhebber van de Kamer Rotterdam van de VOC. Hij vergaarde een van de grootste vermogens van de Republiek. Zijn ondernemingszin wordt nog steeds als voorbeeld gesteld aan ondernemers in Rotterdam. De stad Rotterdam eert de verdienstelijksten onder hen met de Johan van der Veekenpenning. Zo werd een Zuid-Nederlandse immigrant het icoon van de handelsstad Rotterdam.
H.N.
KamerNa gedegen analyse van de beschikbare informatie paste de auteur de-benadering toe met betrekking tot een viertal historische schepen, namelijk Wistens 'Pynas, by gedachten gebout', Cornelis Danckerts 'Volmaakte Oorloghs-Schip, Voerende 96 Stucken Canon', het 'Duyfken', Michiel de Ruyters 'De Zeven Provincïen'.
Gebonden,
Ewald
Vanvugt* De Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC)
* De West-Indische Compagnie (WIC)
* De massale Nederlandse slaven- en opiumhandel
* De eeuwen van kaapvaart en piraterij
* Pax Neerlandica en de vele oorlogen in Indonesië
* Het opiumfortuin van het Nederlandse koningshuis
* en andere pijlers van onze welvaart en beschaving
| In Winkelwagentje |
Bij u in huis op: dinsdag
|
Marijke
Barend-van HaeftenGedetailleerd beschrijven de zusters hoe ze de dag doorbrengen met lezen, spelletjes spelen en musiceren; welke copieuze maaltijden ze krijgen voorgeschoteld en wat hun indrukken zijn van het leven aan de Kaap.
Maar ook de minder prettige kanten van de reis komen aan bod: zeeziekte, kakkerlakken in kledingkisten en angst voor schipbreuk. “Waarlijk niet onaerdig om te sien, maar vrij wat misselijk om te ondervinden,” merkt Maria Lammens met enige humor op, nadat ze per vergissing een schipper heeft “begunstigd” met haar braaksel.
Juist in de aandacht voor het detail schuilt het bijzondere van deze dagboeken. Ze bieden een onbevangen blik op het gewone leven aan boord van een 18de-eeuwse Oostindiëvaarder.
Gebonden,
| In Winkelwagentje |
Bij u in huis op: dinsdag
|
De
avonturen van een VOC-soldaatGebonden,
| In Winkelwagentje |
Bij u in huis op: dinsdag
|
Vibeke
Roepen & Roelof van GelderIn dienst van de Compagnie bevat naast de beroemde verhalen van Bontekoe en Jan Pietersz. Coen veel fragmenten uit vergeten reisverslagen en nooit eerder gepubliceerde handschriften.
Hertaald
door Thomas RosenboomBontekoes verhaal geeft een indringend beeld van het zeemansleven in
de zeventiende eeuw. Wie aan de reis naar Oost-Indië begon, wist dat
hij slechts een kleine kans had levend terug te keren. Elke VOC-dienaar
kreeg vroeg of laat te maken met
muiterij, scheurbuik, kapers, schipbreuk, stormen en wildstiltes. Bontekoe
bleef uiteindelijk zeven jaar van huis. Na als
schipbreukeling in Batavia te zijn aangekomen, werkte hij enkele jaren
als rechterhand van Jan Pieterszoon Coen, en bezocht
vele uithoeken van Zuidoost-Azië
BostoenTerug in Nederland vertelde hij zijn avonturen aan een uitgever, die in 1646 het Journaal van Bontekoe publiceerde. Bontekoes verhaal werd een van de populairste boeken van de 17de en 18de eeuw. Er verschenen tientallen herdrukken, bewerkingen en vertalingen. Het verhaal kreeg in de 20ste eeuw nieuwe faam door Johan Fabricius' bewerking De scheepsjongens van Bontekoe.
De uitgave Bontekoe geeft een beeld van het leven van de schipper en zijn avonturen. Bovendien gaat het boek dieper in op de publikatiegeschiedenis van dit bijzondere reisverhaal, dat na 350 jaar nog steeds velen weet te boeien.
G.C.
MolenwijkEen uniek en nooit eerder herdrukt verslag uit 1675, gescreven door de laatste gouverneur van Formosa, over de aanwezigheid van de VOC op dat eiland en haar verdrijving door de Chinese piraat Coxinga.
Tijdens de twee eeuwen van haar bestaan is de Verenigde Oostindische Compagnie in het gebied tussen Kaap de Goede Hoop en Japan zeer actief geweest. Hoewel er de laatste jaren veel aandacht is geweest voor de VOC, is daarbij één aspect sterk onderbelicht gebleven: het eiland Formosa, tegenwoordig veelal Taiwan genaamd. Dit eiland is in de periode 1642-1662 een bezitting van de Compagnie geweest.
Begin 1662 waren de Nederlanders na een beleg van enkele maanden gedwongen het fort Zeelandia over te geven aan de Chinese piraat Coxingha. Gouverneur Coyett werd aanvankelijk door de Compagnie beschuldigd van hoogverraad en tot levenslang veroordeeld.
Later mocht hij toch weer naar Nederland terugkeren. In 1675 verscheen toen zijn 't Verwaerloosde Formosa, waarin hij het beleg en de voorgeschiedenis daarvan beschreef en zijn eigen rol nader toelichtte.
Deze unieke en scherp geschreven verhandeling is echter sindsdien nooit herdrukt. Geheel ten onrechte, aangezien dit werk in feite een van de weinige contemporaine geschiedwerken is die destijds door Compagniesdienaren zijn geschreven.
Gebonden,
| In Winkelwagentje |
Bij u in huis op: dinsdag
|
P.J.A.M.
RietbergenIn deze uitgave van de Linschoten-Vereeniging wordt voor het eerst in de Nederlandse geschiedschrijving uitgebreid en in samenhang aandacht besteed aan het waarom van dit besluit en aan de omstandigheden waaronder het genomen werd: een crisissituatie in de bedrijfsvoering en organisatie van de VOC (de eerste multinational ter wereld) en een crisissituatie in de oorlog tussen Spanje en de Nederlandse Republiek - een oorlog die in Europa werd gevoerd, doch die, juist met behulp van de VOC, ook in de koloniën werd uitgevochten.
Deel 1 van deze studie behandelt allereerst de geschiedenis van de VOC in het eerste decennium van haar bestaan, met het doel na te gaan welke interne problemen hebben geleid tot het besluit van 1609. Vervolgens wordt nagegaan hoe de politieke situatie was in de periode waarin over het Twaalfjarig Bestand werd onderhandeld; dit Bestand zou immers, naar het zich liet aanzien, verdere Nederlandse, i.c. VOC-expansie in de Oost gaan dwarsbomen, mede doordat Spanje nu middelen zou kunnen vrijmaken om de koloniale politiek van de Republiek te dwarsbomen.
In dit kader bedachten de Heren Zeventien (het college waaraan het centrale bestuur van de VOC was toevertrouwd) dat reorganisatie tot versterking in de Oost zou kunnen leiden en tegelijkertijd binnenlandse kritiek de mond zou snoeren. De Instructie, die aan de eerste gouverneur-generaal werd meegegeven, wordt daarna geanalyseerd, gevolgd door een beschouwing over de achtergronden van de keuze voor Both.
Nadat de lezer heeft gezien hoe Boths vloot werd uitgerust, volgt hij
de zeven schepen op hun lange, barre reis naar Bantam. Boths beleid op
Java en op de Specerij-eilanden wordt doorgelicht om na te gaan wat er
juist is van de wat negatieve opinie die de historiografie uitspreekt over
zijn bestuursperiode. Een balansopname sluit deel 1 af.
Gebonden,
| In Winkelwagentje |
Bij u in huis op: dinsdag
|
Els
M. JacobsToch is het Aziatisch VOC-bedrijf nooit in zijn volle omvang bestudeerd of beschreven. Koopman in Azië maakt aan die lacune een einde. Historica Els Jacobs neemt de lezer mee op een enerverende handelsreis langs de VOC-vestigingen in Azië. Kijk mee over de schouder van de koopman en ontdek hoe die zijn producten kocht en verkocht, op welke wijze hij omging met Aziatische leveranciers en afnemers, en welke problemen hij moest overwinnen om de VOC-handel winstgevend te maken.
De auteur koos een even verrassende als vernieuwende aanpak: niet de gangbare indeling per regio, maar de vier belangrijkste producten - specerijen, Indiase textiel, Chinese thee en Javaanse koffie - vormen het uitgangspunt. Zo wordt voor het eerst in kaart gebracht hoe de commerciële activiteiten binnen Azië onderling samenhingen. De vele nieuwe gezichtspunten en de talloze met zorg gekozen illustraties - veelal onbekende schatten uit Nederlandse museale collecties -maken Koopman in Azië tot een kleurrijke schets van het Aziatisch VOC-bedrijf in de 18de eeuw.
De auteur:
Els M. Jacobs (1958) was als onderzoeker en docent verbonden aan de
Leidse universiteit. Sinds 1998 is zij coördinator van de jubileumexpositie
'VOC 1602-2002', een tweeluik van het Maritiem Museum Rotterdam en Nederlands
Scheepvaartmuseum Amsterdam. Els Jacobs schreef en presenteerde voor Teleac/NoT
de succesvolle televisieserie De Vereenigde Oost-Indische Compagnie.
Daarnaast publiceerde zij onder meer het boek Varen om peper en thee.
Gebonden,
Femme
S. GaastraTer gelegenheid van het VOC-jubileumjaar 2002 verschijnt De geschiedenis van de VOC van de hand van Femme Gaastra in een speciale rijk geïllustreerde editie. De auteur belicht in dit gezaghebbende standaardwerk alle facetten van dit unieke bedrijf. Waarom werd er bijvoorbeeld zoveel politieke macht verleend aan een in opzet commercieel bedrijf? Welke bestuursvorm werd gekozen?
Hoe werd de VOC gefinancierd, hoe bouwde men schepen en hoe organiseerde men de bijna 5.000 reizen naar de Oost? Waarom kozen tienduizenden Europeanen vrijwillig voor werk bij de VOC en dus voor reizen vol ontberingen en grote risico's? Hoe waren de arbeidsomstandigheden aan boord en wat hield de militaire ondersteuning in? Gaastra laat aan de hand van veel historisch materiaal zien hoe groot het werkterrein van de VOC was, in welke producten werd gehandeld en wlke winsten er in die bijna twee eeuwen werden gemaakt. Maar ook: hoe met vaak harde middelen oorlog werd gevoerd, concurrenten werden verdreven of leveringen van specerijen werden afgedwongen.
Gebonden,
| In Winkelwagentje |
Bij u in huis op: dinsdag
|
Bezorgd
door Perry MorreDit boek, het honderste deel in de reeks Werken van de Linschoten-Vereeniging, bevat het scheepsjournaal van de Gelderland, het admiraalsschip van Wolfert Harmensz. Het journaal of dagregister bevat gegevens over de zeeslag bij Bantam, waar Wolfert met slechts drie schepen en twee jachten een enorme Portugese armada van zo'n dertig schepen versloeg. Het journaal is echter om een geheel andere reden volkomen uniek te noemen. Deze bron, bestaande uit twee perkamenten banden, bevat namelijk een honderdtal kwalitief hoogstaande en tijdens de reis gemaakte schetsen en tekeningen van kustverkenningen, porselein, mensen en dieren. Naast zeeschildpadden, vliegende vissen, koningsmakrelen en zwaardvissen tekende de kunstenaar van de Gelderland op het eiland Mauritius in 1601 een reeks inmiddels uitgestorven vogels: de rode ral, de Indische raaf, de blauwe duif en de dodo. Deze laatstgenoemde loopvogel, door de bemanningsleden ook wel walgvogel of kermisgans genoemd, is thans het nationale symbool van de republiek Mauritius. Door de zorgvuldige wijze waarop de dodo en de andere dieren zijn getekend, ontstijgt het journaal van de Gelderland het niveau van een gewoon Nederlands scheepsjournaal en wordt het een natuurhistorische bron van onschatbare waarde. Alle honderd tekeningen, waarvan een aantal in kleur, zijn in dit boek opgenomen.
H.W.
van SantenMaar hoe werkte die VOC nu eigenlijk van dag tot dag. Hoe was het leven van een compagniesdienaar. Daarvan krijg je pas een beeld als je de voetstappen van eenVOC-dienaar daadwerkelijk volgt.
Van Santen doet dat in zijn boek over Geleynssen de jongh. Geleynssen diende in India in de eerste helft van de zeventiende eeuw. Van Santen zat er in de negentiger jaren van de twintigste eeuw. Aan de hand van een vrijwel complete correspondentie van Geleynssen de Jongh zien we het dagelijks leven in India door Nederlandse ogen. En we zien hoe een NederlandseVOC-dienaar daarop reageerde.
H.
Stevens| English edition | Niet meer leverbaar! |
E.M.
Jacobs
Varen
om peper en thee| Nederlandse editie |
|
||
| English edition |
|
|
||||
|
||||
|
Mike
Dash